Ζει ο Θεος !

Ζει ο Θεος !

Κυριακή, Αυγούστου 06, 2017

Ιστορίες για γέλια και για κλάματα της διπλανής ξαπλώστρας.



Της Χριστίνας Ζαμπούνη.
Κι εκεί που πίνεις το καφεδάκι σου στην παραλία και νιώθεις ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου γι’ αυτές τις λίγες στιγμές ηρεμίας, σκάει μύτη ο τύπος με καπέλο καπετανέικο και δύο δίμετρα μωρά απ’ το ανατολικό μπλοκ.



Σκέφτεσαι «μα ποιος είναι τέλος πάντων;» κι αμέσως το παίρνεις πίσω όταν προσέχεις πως είναι φορτωμένος σαν γαϊδούρι με τις louis vuitton τους κι όλα τα καλαμπαλίκια των παιδιών τους!


Τρέχει μπροστάρης να τινάξει τις ξαπλώστρες για ν’ απλώσουν άφοβα οι δίμετρες θεές τις κορμάρες τους!!


Αυτές με χάρη ξεδιπλώνουν τις benetton πετσετάρες τους και ξαπλώνουν για ν’ απολαύσουν αμέσως! τα χάδια του καπετάνιου (τρομάρα του!) που απλώνει το υψηλής προστασίας πολυβιταμινούχο κι επώνυμο -φυσικά!-αντηλιακό με τις χούφτες μην κι αρπάξουν τα κορμιά απ’ τον καυτό ήλιο και σταφιδιάσουν!


«Αγκάπη μου εντάξει! Τώρα πρόσεχε τα παιδιά!! Εμείς θα χαλαρώσουμε λίγο!» ξεστομίζει η μια δίμετρη και νιώθεις ότι «αυτό» που κουβαλάς τζάμπα το ‘χεις, αφού κάποιες μάλλον το ‘χουν χρυσό!


Κι ενώ αυτές λιάζονται και επιμορφώνονται από τα κουτσομπολίστικα περιοδικά με το freddo στο χέρι, αυτός αρχίζει το baby sitting στα παιδάκια τους!


Δώστου να τα πασαλείβει με αντηλιακά, να φουσκώνει τα μπρατσάκια, να βγάζει πάνες να βάζει μαγιό… και βουρ στη θάλασσα!


Μετά τη βουτιά, όπου τον λυπήθηκα τον καημένο, δεν ήξερε κατά που να κοιτάξει και ποιο να πρωτοπροσέξει, την ώρα που οι μάνες τους είχαν αλλάξει θέση στις ξαπλώστρες και λιάζαν τους πισινούς τους επιδεικνύοντάς τους μέσα στα brazil τους, προς τέρψιν των τριγύρω λουόμενων. Τα βγάζει απ’ τη θάλασσα ενώ αυτά κλαίνε και χτυπιούνται για να μη βγουν!
Τι να κάνει κι αυτός; Τους τάζει παγωτό ξυλάκι!


Δεύτερο ημίχρονο του φουκαρά! Κυνήγι μες στο λιοπύρι να τα σκουπίσει σχολαστικά, να τα ξαναματαπασαλείψει με αντηλιακό, να τα ντύσει, να τους φορέσει καπέλο και γυαλιά για να πούνε «γειάααα» στη μανούλα και να πάνε να τους πάρει παγωτό!


Οι μανούλες τα χαιρετούν κι επιτέλους σηκώνονται τσουρουφλισμένες απ’ τις ξαπλώστρες για να δροσίσουν τις κορμάρες τους!


Πολύ ακριβά πλερώνει το καπετανιλίκι τρομάρα του! Αν ήταν έτσι οι «καπετάνιοι» δε θα ‘χε μείνει καράβι αβύθιστο!
Κι εκεί που λες τι άλλο θα δω;; Ακούς πίσω μια φασαρία… από ένα ζευγάρι με 2 αγόρια που πλησίαζε!


Πρώτη και καλύτερη η «μαμά» της συζύγου που είχε άποψη για όλα!
Απ’ το που θα καθίσουν, μέχρι τι καφέ θα πιούν!


Τελευταίος και καταϊδρωμένος ο δεινοπαθών πεθερόπληκτος γαμπρός …να κατεβάζει καντήλια μέσ’ στο στόμα του, ενώ η γυναίκα του (την έλεγες και ξινιάρα) τον συμβούλευε να σωπάσει μη τον ακούσει η «μαμά!»…


Αχ! ρε καημένε! Τι τραβάς κι εσύ!


Η «μαμά» με μια καπελαδούρα που έφτιαχνε τόσο ίσκιο όσο μια ομπρέλα της παραλίας στρώθηκε πρώτη στην ξαπλώστρα κι άρχισε τις οδηγίες…
Σωστή κουμανταδόρα!


Αυτός ο κακομοίρης είχε γίνει κατακόκκινος απ’ το φύσημα για να φουσκώσει το στρώμα να βουτήξει η γοργονίτσα, μπας και πιει καμιά γουλιά καφέ, ήσυχος!


Σταματούσε το φούσκωμα μόνο για να φωνάξει τ’ αγόρια, να τα «δασκαλέψει» μην πιάνουν κουβέντα και παρτίδες με κοριτσάκια που δεν ξέρουν «από πούθε κρατάει η σκούφια τους!»
«Είπαμε θα πάρετε πλούσιες γυναίκες εσείς! Ναι παλικάρια μου;»


Κι ενώ μέχρι εκείνη την ώρα τον λυπόμουν για όσα τραβούσε… άλλαξα γνώμη μ’ αυτά που άκουγα !


Βρε το βουτυροχλεχλέ! Μάλλον επειδή βολεύτηκε αυτός στα «λεφτά» αισθήματα της γυναικούλας του κι εξού και φορτώνεται τη «μαμά!» ως και στην παραλία… το ίδιο επιθυμεί και δια τα βλαστάρια του!


Σε λιγάκι το ριγέ στρώμα ήταν έτοιμο να πάει βόλτα τη «μαμά»…


Αφού έστειλε βαρκάδα την πεθερά, άραξε στην ξαπλώστρα κι άρχισε το οφθαλμόλουτρο!
Ύστερα πήρε την εφημερίδα, σκέπασε το πρόσωπό του και το ‘κοψε δίπλα!


Η νερόβραστη, ξιπασμένη και ξινή σύζυγος στην παραδίπλα ξαπλώστρα χαμένη πίσω απ’ τα γυαλιά αλά Μπριζίτ Μπαρντό πρόσεχε μη πλησιάσει τ ’αγόρια καμιά κορασίδα ξετσίπωτη που δεν είναι γόνος αριστοκρατίας! και τη μαμά μην ξανοιχτεί πολύ!


Προς στιγμήν είχα απορροφηθεί με το ζεύγος που ξέχασα τον φίλο μου τον καπετάνιο!


Οι δίμετρες στο μεταξύ, είχαν μετακομίσει τις ξαπλώστρες εκεί που σκάει το κύμα και όλως τυχαίως κάτι παλικάρια έπαιζαν ρακέτες! (Πολλάκις μάζευαν τα μπαλάκια τους από πάνω τους! ε! δυο μέτρα κορμιά ειν’ αυτά! πώς να το κάνουμε;) την ίδια στιγμή που ο έρμος ο «καπετάνιος» κάτω απ’ την ομπρέλα έδιωχνε τις μύγες μην ξυπνήσουν τα παιδιά!


Ε ρε καπετάνιε! Γλείφεις άραγε κανά ξεροκόμματο ή μόνο μούρη στην παραλία πουλάς;;


Τις σκέψεις μου διέκοψε η φωνή της ξινής!
«Τάκη ξύπνα! Η μαμά ξανοίχτηκε πολύ!»
«Ρε δε ‘πα να πνιγεί να ησυχάσουμε!», απάντησε ο Τάκης και γύρισε μεριά στη ξαπλώστρα!


Ἐσκισε τη γάτα ο Τάκης! Πήρε το αίμα του πίσω!


Σημείωση: Οι παραπάνω ιστορίες είναι αληθινές! Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις δεν είναι τυχαία!


Συμβουλή: Όταν βρίσκεστε σε πολυσύχναστα σημεία να είστε πιο προσεκτικοί σε όσα λέτε και κάνετε! Μπορεί χωρίς να το θέλετε, να προκαλέσετε σούσουρα (ως) και εγκεφαλικά!


http://attikanea.blogspot.gr/2017/08/blog-post_70.html

Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου